|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Konfitura z pomidorów czereśniowych
01 wrzesień 2010
Jest to chyba najstarszy przepis, jaki posiadam, wycięty z jakiejś gazety wieki temu, gdy nawet nie myślałam jeszcze o gotowaniu. Wycięłam go, bo bardzo mi się podobało zdjęcie i chciałam je użyć do wyklejenia okładki zeszytu. I tak sobie u mnie przeleżał w starych ścinkach przez prawie 15 lat.
Właściwie to nie wiem, czy powinno się te pomidorki nazywać konfiturą, ale tak zatytułowali tę recepturę jej autorzy, więc powtarzam za nimi. Dla mnie to raczej pomidory w słodkim syropie, aczkolwiek możliwe, że gdybym trzymała się przepisu co do joty, konsystencja byłaby bardziej konfiturowa.
Trochę oczywiście przepis zmodyfikowałam, a to dlatego, że nie przepadam za imbirem w przetworach i nie miałam lukrecji. Składniki podaję jednak za autorami z moimi zmianami w nawiasach.
Składniki:
- 1 kg pomidorów koktajlowych
- 1 kg cukru żelującego (dałam 0,7 kg cukru + 15 g pektyny)
- 2 szklanki wody
- 1 laska lukrecji (dałam laskę cynamonu)
- 3 goździki
- 2 cm kawałek imbiru (3 ziarenka kardamonu)
- skórka otarta z jednej cytryny
- 3 łyżki syropu z lawendy (mój dodatek)
Przepis:
Wymieszać cukier z dwiema szklankami wody, podgrzać, cały czas mieszając. Gdy cukier zacznie się perlić, dodać umyte i osuszone pomidorki, imbir pokrojony w cienkie paski, goździki, skórkę cytrynowa i lukrecję. Gotować, aż syrop zgęstnieje.
Zdjąć piane z wierzchu. Podawać w małych naczynkach (dla każdego od razu indywidualna porcję).
Moja wersja:
W garnku z grubym dnem wymieszać cukier z pektyną, dodać dwie szklanki wody i zagotować. Dodać cynamon i skórkę cytrynową, gotować, aż syrop zgęstnieje.
Dodać umyte i osuszone pomidorki (można z gałązkami), goździki i kardamon. Doprowadzić do wrzenia i gotować około 5 minut ostrożnie mieszając.
Zdjąć garnek z ognia, dolać lawendę, ostrożnie wymieszać. Gotowe pomidorki przełożyć do sparzonych wrzątkiem słoików i zalać syropem. Dokładnie zakręcić i odstawić do ostudzenia do góry dnem.
Jeśli chcemy, żeby konfitura przetrwała dłużej niż kilka tygodni, dobrze jest ją poddać pasteryzacji.
Smacznego!
Leczo
29 sierpień 2010
Pamiętam, jak kilka lat temu wyjechałam z mamą na tydzień na wakacje. Siedziałyśmy w domku na wsi, kilogramami pożerałyśmy krówki i robiłyśmy absolutne nic. Czytałyśmy książki, opalałyśmy nogi, spacerowałyśmy nad jeziorem i rozpieszczałyśmy koty. A w tym czasie moja młodsza siostra przeżywała horror.
Mój tata podszedł wtedy do wyżywienia bardzo turystycznie. Kupił kilka słoików leczo i serwował je siostrze codziennie. A więc leczo z ryżem, leczo z kiełbasą, kiełbasa z leczo, ziemniaki z leczo, leczo z makaronem, mintaj z frytkami i surówką z papryki typu leczo. Podczas gdy my zajadałyśmy się domowymi obiadkami, moja siostra z przerażeniem odliczała godziny do kolejnego obiadu...
Ja natomiast leczo bardzo lubię, choć w życiu nie zjadłabym takiego kupnego ze słoika, bo i po co. W końcu można je sobie zrobić samemu, zwłaszcza teraz, gdy papryka jest tania, kolorowa i smaczna. Przepis na leczo pochodzi ze strony Przepisy Kulinarne.
Składniki:
- 2 czerwone papryki
- 2 zielone papryki
- 1 żółta papryka
- 1 duża cebula
- 2 ząbki czosnku
- 3 pomidory lub 200g pomidorów krojonych z puszki
- 200g pieczonej kiełbasy
- 3 łyżki oliwy
- 1 łyżeczka bazylii
- 1 łyżeczka oregano
- 1 łyżeczka mielonej słodkiej papryki
- szczypta chili
- sól, pieprz
Kiełbasę pokroić na plasterki i podsmażyć na patelni na złoto. Zdjąć z patelni i odstawić.
Papryki oczyścić z gniazd nasiennych i pokroić w paski. Cebulę pokroić w cienkie półksiężyce, czosnek drobno posiekać.
Na tę samą patelnię wlać oliwę. Dodać papryki, cebulę oraz czosnek i dusić około 15 minut pod przykryciem.
Gdy papryki zmiękną, sparzyć wrzątkiem pomidory, obrać ze skórki, pokroić na drobno i dorzucić na patelnię. Dodać bazylię i oregano, dusić kolejne 15 minut. Jeśli leczo jest zbyt gęste, dodać trochę wody (u mnie zazwyczaj nie potrzeba).
Po tym czasie dodać do warzyw kiełbasę, doprawić solą, pieprzem, słodką papryką i chili.
Podawać z makaronem lub pieczywem.
Smacznego!
Cukiniowe roladki
06 sierpień 2010
Od prawie dwóch tygodni siedzę na diecie i w rezultacie za bardzo nie gotuję. Wręcz staram się trzymać z dala od lodówki, bo ciągle chodzę głodna. Z tego też powodu trochę cicho tutaj.
Kiedy już jednak wchodzę do kuchni, dogadzam sobie na całego. Lato to cudowna pora roku, podczas której nietrudno o coś lekkiego i smacznego do jedzenia. Zdecydowanie króluje u mnie ostatnio cukinia, dająca nieograniczone możliwości kombinacji. Tak jak dziś, gdy naszło mnie na coś pieczonego.
Roladki z cukinii oglądałam niedawno w którymś z czasopism z przepisami, ale kompletnie nie pamiętam w którym. Pomysł jednak bardzo mi się spodobał i postanowiłam zrobić własną wersję tamtej potrawy. Cukinia jak zwykle spisała się wspaniale, nadzienie zmontowałam z tego, co miałam akurat w lodówce, wyszło bardzo smacznie, mam tylko jedno zastrzeżenie - za mało. Żeby się tym najeść, musiałabym zjeść przynajmniej dwa razy tyle.
Zdecydowanie polecam.
Składniki:
- 1 średnia cukinia albo dwie małe
- 1 op. serka śmietankowego kanapkowego
- 5 suszonych pomidorów
- 5 plasterków sera koziego lub żółtego
- 2 ząbki czosnku
- natka pietruszki
Cukinię umyć i pokroić w poprzek po sporym skosie na podłużne, niezbyt grube plastry. Można też pociąć ją wzdłuż - wtedy roladki wyjdą znacznie grubsze. Plastry posolić i odstawić na pół godziny, aby zmiękły i puściły sok.
Pomidory i ser pokroić w paski. Czosnek przecisnąć przez praskę, natkę pietruszki pokroić i wszystko dodać do śmietankowego serka. Wymieszać.
Plastry cukinii opłukać z soli, osuszyć ręcznikiem. Każdy plasterek smarować pastą twarożkową, z jednego brzegu nałożyć pasek pomidora oraz ser i zwinąć roladkę. Gotowe roladki układać w naczyniu żaroodpornym.
Piec około 25 minut na górnej półce piekarnika w temperaturze 180°C.
Smacznego!
Etykiety
Za ścianą: wyjazd
Ze zdziwieniem zauważam, że rzeczy oczywiste potrafią mnie zaskakiwać co roku na nowo. Taki wyjazd na przykład. Ja sprzątam dom, robię zakupy, piorę i prasuję, a mój śniący książę się...
Pierogarnia - wyzwanie wrześniowe
Serdecznie zapraszam do udziału w Pierogarni.
W tym miesiącu lepimy:
Zasady zabawy oraz banerek akcji znajdziecie TUTAJ.
Biorę udział
Ulubione blogi
